Speciale Bloeiserie voor studenten
november 16, 2020
Wat doe je de rest van de tijd dan?
december 4, 2020
 

Hoe we onze onzekerheid de baas worden

door Guy Wijnen

De effecten van deze pandemie verschillen van persoon tot persoon en van plek tot plek. Maar iedereen wordt in zekere zin geraakt. De een weet van gekkigheid niet waar hij/zij/hen de tijd vandaan moet halen om het werk gedaan te krijgen. De ander zit doelloos thuis, en alles wat daar tussenin zit.

Wat voor iedereen geldt is dat we veel meer aan huis gekluisterd zijn. Onze wereld is kleiner geworden. Grip op de zaak houden is een hele uitdaging. Genoeg bewegen, sociale contacten onderhouden, werk vinden of je werk leuk houden, en natuurlijk zorgen dat je niet besmet raakt.

Ik zocht uit wat we kunnen doen om onszelf en elkaar met goede moed door deze pandemie heen te loodsen. Ik beroep me daarbij op het recente werk van Paul Verhaeghe, Jitske Kramer en de podcast 'Goed Werk'. Het resultaat? Drie concrete acties, die ik graag met je deel.

Verbinden op nieuwe manieren

Omdat we niet gewend zijn aan voornamelijk digitaal communiceren vraagt deze tijd om nieuwe manieren van verbinding. Je haakt niet zo makkelijk op elkaar in tijdens een Zoom-call, als wanneer je met elkaar aan tafel zit. En er is minder plek voor small talk. Toch is echte verbinding mogelijk, ook online.

Beseffen dat de hele wereld kampt met corona schept een band. Maar je realiseren dat je studiegenoten, collega’s, familie en vrienden wellicht ook last hebben van deze situatie biedt mogelijkheid tot verbinding op een andere manier.

Begin je online meeting eens met de oprechte vraag: 'Hoe voel je je vandaag?'. Idealiter neem je zelf het initiatief door een open en eerlijk antwoord te geven. Zo schep je ruimte voor anderen om je voorbeeld te volgen. Het is soms makkelijker om te zwijgen, maar het kan een ander juist aanmoedigen wanneer jij het voortouw neemt.

Samen is beter dan alleen

Uiteindelijk is veel van ons gedrag terug te leiden naar onze routines en gewoontes. Maar die liggen nu volledig overhoop. En elke dag alleen je rondje lopen is goed voor frisse lucht, maar bevredigt onze behoefte aan menselijke contact niet.

In de podcast 'Goed Werk' hoorde ik hoe Britte Breure, directeur Human Resource bij het softwarebedrijf AFAS, juist digitale middelen gebruikt om op creatieve manieren ontmoetingen te faciliteren. Door mensen op random wijze met elkaar koffie te laten drinken en natuurlijk door de aloude borrels en quizes. Wat Breure hier nog aan toevoegt is om ook het fysieke mee te laten spelen, dus bijvoorbeeld door hetzelfde gerecht te koken of allemaal 1-voor-1 dezelfde ruimte door te lopen.

Bij De Kwekerij zijn er verschillende manieren om nieuwe mensen te ontmoeten, maar ook om verdiepende gesprekken te voeren die bijdragen aan een gevoel van verbinding. Dat doen we bijvoorbeeld tijdens de Boekenclub en De Verdieping. Waar relatief kleine groepen (7-12 deelnemers) verschillende avonden met elkaar optrekken. Zo bieden we een beetje houvast in deze tijd

Focus op korte termijn doelen

De laatste concrete actie komt van Jitske Kramer. Zij besloot vorige maand om binnen één maand een boek te schrijven. En het is haar nog gelukt ook. Ze dacht: ‘ik wil weer adrenaline door mijn lijf’, en ging aan de slag. Juist door een relatief korte tijdsspanne te nemen van een maand werd het overzichtelijk en gaf het haar de focus en richting waar ze naar op zoek was.

Nu stel ik zeker niet voor om allemaal een boek te schrijven, maar op kleinere schaal kan het wel helpen om jezelf een bepaalde focus te geven voor een maand. Geen vlees? Meer rust, elke dag wandelen, of reflecteren in een schriftje. Dat kan natuurlijk ook.

Volgens Jitske Kramer kan deze tweede golf ons juist helpen om nieuw gedrag aan te leren, juist omdat het zo lang duurt. Zij schreef dit gedichtje als intro op haar boek 'Werk heeft het gebouw verlaten'.

Lege plekken, moet nu zo
Omhels je door mijn schermpje heen
Kijk naar buiten en naar binnen
Voel hoe alles plots verdween
Wat we hadden is niet meer
Wat gaat zijn, is onbekend
Wat er is, dat is de chaos
van onzeker, maar het went

Dat deze golf ons leven ingrijpender verandert is wel duidelijk, nu rest ons erop te reageren. Ik pleit niet voor nog meer zelfhulp, maar juist voor meer samen doen. Of zoals het advies van Kramer luidt: “omarm en accepteer dat het nu eenmaal zo is zoals het is. Kijk met een antropologische blik. En onderzoek hoe je elkaar kunt ondersteunen, inspireren en uitdagen.”

Uit het boek 'De jongen, de mol, de vos en het paard' van Charlie Mackesy


Nog meer concrete tips?

Lees eens een boek of artikel samen met anderen en reflecteer er samen op. Bij De Verdieping stelt iedereen zich voor aan de hand van zijn/haar/hen levensverhaal. Ook dat werkt heel erg verbindend.

Nu is er wel wat tijd en aandacht voor nodig om dat goed op te zetten, maar het is het proberen waard, met vrienden of collega’s. Tijd maken om iets meer van elkaars leven te delen. Wat waren belangrijke momenten in jouw leven en hoe hebben die jou gevormd?

Volgens mij houden deze zaken onszelf op de been in barre tijden.

Heb moed, en houd vol,
Guy